ไป๋หนานม่อผู้ไร้ที่ยืนถูกไปสือเยี่ยนทำร้ายจนขาขาหักอย่างตั้งใจ ท่ามกลางการดูถูกและไม่ยอมรับจากผู้คนในจวนมหาเสนา ความขัดแย้งระหว่างสองฝ่ายปะทุขึ้นอย่างเจ็บแสบ โดยไป๋หนานม่อพยายามเรียกร้องความยุติธรรมและพิสูจน์ตัวเองในฐานะพี่ใหญ่ ขณะที่อีกฝ่ายยืนยันความเหนือชั้นและพยายามกดดันให้เธอยอมแพ้ ตอนจบเปิดทางให้เห็นว่าการต่อสู้เพื่อชำระแค้นยังไม่จบลง และแรงต้านภายในจวนจะทวีความรุนแรงมากขึ้น