กู้หนานจือบอกว่าตายไปแล้วตั้งแต่ห้าวันก่อน และถูกเงื่อนไขของคุณยายเมิ่งว่าถ้าในห้าวันมีใครพูดว่า 'รักฉันด้วยใจจริง' เธอจะมีชีวิตต่อ เธอขอให้ต้วนหานชวนพูดเพื่อรอด แต่ต้วนหานชวนตอบอย่างเด็ดขาดว่าเขาเกลียดเธอและจะไม่มีวันรักเธอชาตินี้หรือชาติหน้า การปฏิเสธนั้นเป็นจุดหักเหที่ทำให้กู้หนานจือยอมจากไป พร้อมฝากให้เขาไปรักหานสือเย่วแทน ต่อมาเอกสารหย่าส่งถึงประธานต้วนที่ดูเหมือนไม่จำเธอได้ ตอนจบแยกทางชัดเจนและความทรงจำที่หายไปทิ้งตะขอค้าง