รัตติกาลแห่งความแค้น - 12 화

การส่งคณะของสกุลเสิ่นเริ่มด้วยการอำลาและคำอวยพร ขณะที่เสิ่นอวิ๋นหว่านสาบานจะสืบเจตนารมณ์บิดาและคุ้มครองแผ่นดิน คณะแม่หญิงถูกส่งคุ้มไปยังหลงซีโดยมีทหารคุ้มกัน แต่ระหว่างทางบรรยากาศเปลี่ยน เมื่อชายบางคนเริ่มพูดจาหยาบคายว่าจะส่งแม่นางไปหอคณิกา คำพูดนำไปสู่การคุกคามต่อร่างกายและเสียงร้องขอความช่วยเหลือดังขึ้น จุดหักเหคือการส่งจากพิธีอันเคารพกลายเป็นเหตุข่มขืนที่กำลังก่อตัว ตอนจบทิ้งตะขอด้วยเสียงร้อง "พี่ใหญ่ช่วยข้าด้วย" และการเรียกชื่อ 'น้องรอง' ทำให้สถานการณ์ยังไม่คลี่คลาย