บทกวีแห่งการรอคอย - エピソード 8

เซี่ยชิ่นลังเลไม่อยากกลับบ้านเพราะกลัวถูกตำหนิ ผู้ชายคนหนึ่งเตือนกวนหยางว่ากำลังปล่อยให้เธอถูกควบคุม โดยเสนอตัวให้พาเธอกลับไปกวนหยางยอมรับว่าต้องได้รับผลกระทบจากครอบครัวแต่ยังขอโทษแทนแม่ของเธอ สิ่งที่ทำให้บรรยากาศตึงเครียดคลี่คลายลงเมื่อพวกเขาพูดถึงความทรงจำในวัยเด็กที่พ่อของเธอเคยมารับและชมพระอาทิตย์ตกด้วยกัน ก่อนที่กวนหยางจะชวนเธอขึ้นรถไปสะพานใหญ่ เรื่องราวจบด้วยความรู้สึกไม่แน่นอนว่าสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อไปจะเป็นอย่างไร