องค์หญิงหยูนซูซึ่งเป็นทายาทกําพร้าของแม่ทัพอินแห่งต้าเวียน ได้รับคำสั่งให้แต่งงานผูกไมตรีกับหลินชิงเหยา น้องสาวขององครักษ์ผู้เสียชีวิตเพื่อช่วยชาติ แม้เธอจะไม่ใช่สายเลือดขัตติยะ แต่ต้องตอบแทนความเสียสละของครอบครัว ขณะเดียวกันรัชทายาทซึ่งเคยหมายตาหญิงอื่นเป็นคู่ครอง ก็กำลังยกระดับความสัมพันธ์นี้ ความขัดแย้งเกิดจากการยอมรับชะตากรรมและความคาดหวังทางการเมือง ตอนจบเปิดเผยการออกคำประกาศแต่งงานอย่างเป็นทางการท่ามกลางแรงกดดันของราชสำนัก
รัชทายาทและหยุนซูเผชิญความกังวลเมื่อต้องเตรียมตัวสำหรับงานแต่งงานผูกไมตรีที่เป่ยเหลียง โดยหยุนซูที่ร่างกายไม่แข็งแรง ถูกวิจารณ์เรื่องการแต่งกายเพราะกลัวหนาว ขณะเดียวกันความสัมพันธ์ระหว่างรัชทายาทกับผู้หญิงอีกคนตึงเครียดจากความไม่ไว้วางใจ และการประกาศแผนการแต่งงานที่ท้าทายความรู้สึกของทุกฝ่าย เหยาเหยายืนยันจะเป็นชายารองและขอให้หยุนซูดูแลก่อนแต่งงาน จุดหักเหเกิดขึ้นเมื่อรัชทายาทตื่นจากอาการโคม่าและประกาศจะปกป้องหยุนซูเอง แต่เธอกลับปฏิเสธการปกป้องนั้น ทำให้สถานการณ์ยังคงไร้คำตอบและเต็มไปด้วยความไม่แน่นอน
องค์หญิงป่วยหนักเนื่องจากโรคแพ้ความหนาวและตรอมใจจากเหตุการณ์ที่ผ่านมา หมอหลวงแจ้งว่าอวัยวะภายในได้รับบาดเจ็บรุนแรงจนมีเวลาจำกัด เรื่องราวซับซ้อนเมื่อรัชทายาทถูกตำหนิที่ปล่อยให้องค์หญิงต้องตากหิมะกลับจวนคนเดียว ท่ามกลางความกดดันจากการต้องเตรียมตัวสมรสที่เป่ยเหลียง หมอหลวงเสนอใช้ยาคืนวิญญาณยาที่มีคุณสมบัติชุบชีวิตเพื่อยื้อชีวิตไว้ แต่ยาเม็ดนี้มีเพียงเม็ดเดียวเท่านั้น ความขัดแย้งตอนนี้จึงเกิดขึ้นระหว่างความจำเป็นเร่งด่วนและความขาดแคลนยา จบลงด้วยคำขอร้องให้องค์ชายมอบยาคืนวิญญาณโดยยังไม่รู้ว่าจะได้ผลหรือไม่
องค์หญิงหยุนซูซึ่งป่วยหนักจากไข้หวัดและความหนาวเย็น ถูกกล่าวหาว่าถูกละเลยหลังตากหิมะกลับจวนจนหมดสติ แม้บ่าวไพร่ยอมรับผิด แต่ความผิดพลาดนี้กลับเปิดเผยความตึงเครียดระหว่างผู้รับใช้และรัชทายาทที่สั่งลดจำนวนคนดูแลเพื่อความมั่นคงของสองแคว้น ในขณะที่เรื่องนี้ส่งผลต่ออนาคตขององค์หญิงและพันธะไมตรีที่ซับซ้อน ความกังวลเกี่ยวกับสุขภาพของเหยาเหยาเพิ่มขึ้นท่ามกลางความลำบาก ยารักษาคือความหวังสุดท้าย แต่ความตึงเครียดยังไม่จบเมื่อรัชทายาทต้องตัดสินใจว่าจะรักษาพันธสัญญาหรือดูแลองค์หญิงให้ปลอดภัย
เหยาเหยาได้รับยาคืนวิญญาณมาช่วยชีวิต แต่ต้องเผชิญแรงกดดันเมื่อต้องไปสมรสผูกไมตรีเพื่อรักษาสถานะในวัง ท่ามกลางความขัดแย้งระหว่างรัชทายาท และแม่นางหลินชิงเหยาที่ถูกกล่าวหาล่วงเกิน เหยาเหยาเองยังต้องตัดสินใจรับมือกับโรคเรื้อรังจากการใช้ยาแรงที่หมอหลวงจำเป็นต้องใช้เพื่อช่วยชีวิตเธอ ความตึงเครียดเพิ่มขึ้นเมื่อความเป็นไปของหลินชิงเหยากำลังจะถูกตัดสินโดยศาล ด้านรัชทายาทกำลังคุมสถานการณ์อย่างเข้มงวด แต่ความรุนแรงในวังยังคงเปิดช่องให้ความขัดแย้งทวีความรุนแรงต่อไป
ในตอนนี้ พระชายารัชทายาทเหยาเหยาเผลอทำยาหกใส่เสื้อท่านพี่รัชทายาทจนถูกตบหน้าอย่างแรง ท่านพี่ตราหน้าเหยาเหยาว่าไม่คู่ควรกับตำแหน่งนี้และต้องการส่งเธอไปศาลต้าหลี่ซึ่งอันตรายมาก เหยาเหยาตกอยู่ในสถานการณ์อ่อนแอและมีความเสี่ยงสูง ขณะเดียวกัน หยูนซูที่อิจฉาและใช้ความอำนาจกดดันเหยาเหยา ถูกตำหนิว่ารังแกคน อีกฝ่ายก็ยังคงตั้งคำถามถึงการแต่งงานของรัชทายาทโดยเฉพาะท้ายตอนที่มีการเปิดเผยว่าเหยาเหยาไม่อยากแต่งงานกับท่านพี่รัชทายาท สถานการณ์นี้ทำให้เกิดความขัดแย้งและความไม่แน่นอนถึงเส้นทางอนาคตของเหยาเหยา
ฉินหยูนซูป่วยหนักจนกระอักเลือด เหยาเหยาเป็นคนดูแลและรู้สึกผิดที่ทำผ้าเช็ดหน้าเปื้อนเลือด แต่ถูกหลินชิงเหยาตำหนิอย่างรุนแรงในขณะที่หยูนซูก็ยังถูกกดดันให้พักรักษาตัวอย่างเงียบ ๆ ขณะเดียวกัน รัชทายาทได้รับราชโองการให้ไปนำทัพ อธิษฐานจะกลับมาขอสมรสหลังกลับมา แต่หญิงสาวที่อยู่ข้างหลังกลับประกาศตัดขาด เพราะเชื่อใจในใจของรัชทายาทไม่มีเธอแล้ว ตอนจบคือความไม่แน่นอนว่าความสัมพันธ์นี้จะลงเอยอย่างไร หลังการเดินทางและความเจ็บป่วยที่หนักขึ้น
องค์หญิงถูกสั่งให้แต่งงานไปเป่ยเหลียงเพื่อแบ่งเบาภาระพระราชบิดา ขณะเตรียมส่งพิณเจียวเหว่ยที่ได้รับประทานจากไทเฮาองค์ก่อน พิณกลับถูกแม่นางหลินทำตกแตกอย่างจงใจ ซึ่งนับเป็นการลบหลู่พระเกียรติไทเฮา องค์หญิงและผู้เกี่ยวข้องจึงเผชิญหน้ากับความขัดแย้งรุนแรง ขณะที่เทียนเซียงได้รับคำสั่งให้ตบสั่งสอนแม่นางหลิน เหตุการณ์นี้นำมาซึ่งความตึงเครียดและปัญหาที่ยังไม่คลี่คลาย
รัชทายาทหยุนซูกลับมาพบเหยาเหยา หลังจากพิณที่รักของเหยาเหยาถูกทำลาย หยุนซูโกรธจัดแต่ตัดสินใจให้ทุกเรื่องจบเพื่อเตรียมไปงานเทศกาลหยวนเซียวพร้อมเหยาเหยา แม้รัชทายาทติดงานราชการไม่สามารถร่วมงานเต็มที่ได้ หยุนซูรับปากจะปกป้องเหยาเหยาเสมอ และเตือนว่าอีกสามวันเหยาเหยาต้องเดินทางไปเป่ยเหลียงที่หนาวเหน็บ ทำให้บรรยากาศเปลี่ยนไปอย่างไม่คาดคิดและทิ้งคำถามถึงอนาคตของทั้งคู่ไว้
เหยาเหยาอ่อนแรงจนเกือบล้ม ท่านพี่รัชทายาทเห็นแล้วเป็นห่วง ขณะที่หยุนซูเตรียมออกไปเยี่ยมบ้านท่านตาที่แดนเหนือพร้อมกับซื้อเสื้อผ้าหนา เหยาเหยารู้สึกโดดเดี่ยวเพราะไม่มีญาติพี่น้องเหลืออีกแล้ว ท่านพี่พยายามปลอบใจด้วยโคมไฟรูปกระต่ายที่ทำเองเพื่อปลอบประโลมใจ แต่สถานการณ์พลันเปลี่ยนเมื่อมีมือสังหารบุกเข้ามาเพื่อว่าชะตากรรมขององค์หญิงหยูนซู เหยาเหยาตกอยู่ในอันตรายโดยไม่มีผู้คุมกัน ทั้งหมดจบลงด้วยความถี่ถ้วนบนชะตากรรมที่ไม่แน่นอนของเหยาเหยา