ในช่วงปีอดอยากนี้ กลุ่มผู้หญิงรวมถึงผู้ใหญ่ในบ้านต้องเผชิญกับความขาดแคลนอาหารอย่างหนัก ขนมอบที่มีก็แข็งจนกินแทบไม่ลง แต่เพื่อเอาตัวรอด พวกเขาตัดสินใจแบ่งปันอาหารที่น้อยนิดกันโดยไม่ยอมทิ้งใครไว้ข้างหลัง แม้ความพยายามตามหาของกินในป่าจะได้แค่ผักป่าจำนวนหนึ่งซึ่งไม่พอสำหรับทุกคน การค้นพบแหวนมิติในท้ายตอนเพิ่มความซับซ้อนให้สถานการณ์ ทำให้เกิดความคาดหวังถึงทางออกใหม่ในวิกฤติที่ยังคลุมเครือ