หลังการปฏิวัติภายในบังเกอร์ ผู้ปกครองใหม่เฉิงซินและผู้บัญชาการลู่เหวินเจี๋ยกำลังจะลงโทษพ่อแม่ของเธอคือเฉิงเฟิงซึ่งเป็นผู้ปกครองเก่าตามกฎหมาย แม้ปู่ย่าของเฉิงซินจะพยายามคลานเข่าขอชีวิตลูกสาวโดยอ้างความสัมพันธ์และความดีที่ตระกูลมีต่อเธอ เฉิงซินยืนยันกับญาติทั้งสองว่า 'กฎหมายย่อมไม่เห็นแก่ความรู้สึก' และไม่สามารถให้อภัยความผิดของเฉิงเฟิงได้ เธอสั่งให้ทหารลากปู่ย่าที่กำลังร้องไห้ขอนี้ลงไปขังไว้ ขณะที่ความขัดแย้งระหว่างหน้าที่กับสายเลือดยังคุกรุ่น ผู้บัญชาการลู่กลับมองเห็นศักยภาพของพื้นที่แห่งนี้สำหรับการเริ่มต้นอาณานิคมใหม่