ชายคนหนึ่งซึ่งเป็นขันทีสารภาพกับเฉียวเฉียวว่าเขาเคยยกเจ้าให้ผู้อื่นเพราะกลัวฐานะและไม่อยากให้เจ้าเดือดร้อน เขาตระหนักว่ามองคนผิดและเสียโอกาสจริงใจ ขอให้หนานเฉียวหากชาติหน้าได้พบกันจงมองมาที่เขาก่อน คำสำนึกจบลงด้วยคำมั่นว่าจะไม่ทำให้ผิดหวัง แต่จู่ๆ ฉากตัดไปที่อีกคนตื่นขึ้นในจวนโหวผิงหย่วน สับสนคิดว่าตนตายแล้วก่อนได้ยินเสียงเชิญเจ้าสาวลงจากเกี้ยวและตระหนักว่าอาจย้อนกลับมาถึงวันแต่งงานอีกครั้ง ตอนจบค้างที่การตื่นขึ้นตรงหน้าพิธีซึ่งบังคับให้เขาต้องเผชิญทางเลือกทันที