ฉากเปิดเป็นการเผชิญหน้าชัดเจน: เสวียนอี้ถูกกดดันให้เลือกระหว่างเซ็นยอมความหรือจะถูกรังแกต่อ ผู้หญิงคนหนึ่งกล่าวถึงทนายกู้ที่เคยปกป้องเธอและเสนอให้ประนีประนอมเพื่อรักษาความสัมพันธ์กับคุณชาย มีคนยอมรับการประนีประนอมและขอรับโทษแทนพี่ชาย แต่จังหวะสำคัญเกิดเมื่อมีการกล่าวหาเชิงตรงว่า "นายเองที่บอกให้ฉันทำ" ชี้ว่าเสวียนอี้อาจสั่งให้เกิดการตาย การกล่าวหานี้ยกระดับคดีจากการประนีประนอมสู่การเปิดเผยความจริงและการตัดสินที่ยังค้างคา