- アプリで コードをスキャンしてアプリで視聴する
[พากย์เสียง] พ่อคะ เราจบกันแล้ว 全話一覧
![[พากย์เสียง] พ่อคะ เราจบกันแล้ว - エピソード 1](https://acfs3.chinesedrama.com/_nuxt/img/default_bookcover.76b29de.webp)
001
ลิลลี่ เด็กหญิงผู้ขยันเก็บขวดเพื่อหาเงินซื้อของขวัญวันเกิดให้พ่อ เธอต้องเผชิญกับการล้อเลียนจากเพื่อนที่มองว่าเธอมอมแมมและสกปรก แต่ก็ยังยืนยันว่าจะช่วยพ่อแม่แบ่งเบาภาระ ระหว่างนั้น เอเดรียนผู้เป็นพ่อได้กลับมาบ้านและบอกว่าจะพาเธอไปกินของอร่อย แต่แล้ว มีผู้หญิงคนหนึ่งขับรถมาหยุดข้างหน้าและเรียกชื่อเขาอย่างไม่พอใจ แม่ของลิลลี่รีบบอกให้เธอหันมองไปทางอื่นและยืนยันว่ารายนั้นไม่ใช่พ่อของเธอ สิ่งที่เกิดขึ้นทำให้ลิลลี่สงสัยและไม่แน่ใจในตัวชายคนนั้นที่เพิ่งมาถึง
002
เอเดรียน แอบตามดูภรรยาของตนและลูกสาววัยเด็กที่เก็บขวดอยู่ริมถนน ทั้งคู่กำลังใช้ชีวิตอย่างยากลำบากโดยที่เขาแอบเก็บความร่ำรวยไว้เป็นความลับ บังเอิญที่ภรรยาพบเขาในร้านอาหารหรู เกิดความสงสัยว่าทำไมสามีถึงซ่อนตัวจากลูก ก่อนหน้านี้ เอเดรียนถูกเพื่อนผู้หญิงจี้ถามถึงความสัมพันธ์ของเขากับชายร่ำรวยอย่างคุณล็อค ที่เก็บตัวและรอผู้หญิงคนหนึ่งมาเป็นเวลาสิบปี ซึ่งแท้จริงแล้วเธอคือภรรยาของเอเดรียนเอง ภรรยาเผชิญหน้าสามีด้วยความผิดหวังที่ถูกหลอกให้เชื่อว่าเขาลำบากมาตลอดทศวรรษ ลูกสาวยืนยันว่าที่เห็นในร้านอาหารคือพ่อจริง ๆ แต่ภรรยาพยายามปกป้องความจริง เอเดรียนที่ถูกเพื่อนผู้หญิงถามซ้ำว่าจะบอกความจริงกับภรรยาเมื่อไหร่ กลับอ้างว่าชีวิตแบบนี้ดีพอแล้ว จนกระทั่งลูกสาวมาถึงและขอร้องว่าให้เขาเป็นแค่พ่อของเธออย่างเดียวได้ไหม เอเดรียนตอบรับด้วยความหมายซ้อน โดยยังคงปิดบังความมั่งคั่งและความสัมพันธ์ลับกับตระกูลร่ำรวยไว้ ทำให้อนาคตของครอบครัวและความลับของเขาถูกแขวนไว้บนปากเหว
003
ขณะกำลังคัดเก็บเสื้อผ้าเก่า ลิลลี่และแม่ตัดสินใจย้ายออกไปเพราะพ่อเอเดรียนได้คืนดีกับคนรักเก่า ลิลลี่พยายามขอให้แม่เลื่อนการเดินทาง เพราะอีกสองวันคือวันเกิดของเธอและพ่อ ซึ่งพ่อเคยสัญญาว่าจะฉลองด้วยกัน ต่อมาเอเดรียนกลับบ้านและแสดงความเย็นชาต่อทั้งคู่ เมื่อลิลลี่เผลอเปิดกล่องของพ่อ เขาก็ตวาดเธอทันที ทำให้แม่โกรธและถามถึงสัญญาที่ไม่เคยรักษา ตอนจบลิลลี่เสนอเงินออมทั้งหมดให้พ่อเพื่อขอให้เขาไปร่วมทัศนศึกษาของโรงเรียน โดยหวังจะพิสูจน์ให้เพื่อนเห็นว่าเธอมีพ่ออยู่จริง
004
เอเดรียนได้รับการอนุญาตจากสามีให้พบลูกสาว ก่อนจากกันภรรยาขอร้องให้เขารักษาสัญญาครั้งนี้ อย่าทำให้เด็กต้องเสียใจอีก ระหว่างที่ทั้งสามรอคิวอยู่ในศูนย์กิจกรรม ลูกสาวนำของเล่นที่พ่อให้มาโชว์แม่และถามว่าพ่อยังรักเธออยู่ใช่ไหม แม่ต้องรีบขอตัวไปโทรศัพท์โดยทิ้งลูกไว้กับครูเบนเน็ตต์ แม่โทรแจ้งผู้จัดการว่าจะลาออก ขณะนั้นเอง เอเดรียนกลับถูกพบเห็นกำลังทำบางสิ่งที่น่าสงสัยโดยบุคคลอื่น
005
ลิลลี่ เด็กผู้หญิงที่มักถูกเพื่อนร่วมห้องล้อว่าเป็นเด็กขอทานที่ไม่มีพ่อ กำลังพยายามปกป้องเก้าอี้ในห้องเรียนที่เธอจองไว้ให้พ่อซึ่งเธอบอกว่ากำลังจะมา ในขณะที่เพื่อนและผู้ปกครองคนอื่นต่างเยาะเย้ยและตั้งคำถามถึงความจริงที่เธอพูด โดยชี้ให้เห็นว่าเธอไม่เคยมีพ่อมารับหรือร่วมประชุมผู้ปกครองเลย แถมเธอยังต้องคุ้ยขยะหารายได้หลังจากเลิกเรียนอีกด้วย การเผชิญหน้านี้ทำให้ลิลลี่ตกอยู่ในสถานการณ์ลำบาก ต้องยืนยันซ้ำแล้วซ้ำเล่าต่อหน้าคนหมู่มากว่าพ่อของเธอสัญญาว่าจะมา และเขากำลังจะมาถึงแล้ว ในขณะที่เสียงเยาะเย้ยและความไม่เชื่อของทุกคนรุมล้อมเธอ ทันใดนั้น เสียงเรียก “พ่อคะ” ของลิลลี่ก็ดังขึ้นในตอนท้าย
006
ลิลลี่เจอพ่อที่หายไปนาน และเขาบอกให้เธอเรียกเขาว่า 'คุณล็อค' แทน พ่อยืนยันว่าตอนนี้บทบาทของเขาคือพ่อของเมสัน ไม่ใช่ของเธอแล้ว เมื่อลิลลี่พยามยืนยันความสัมพันธ์ในอดีตด้วยของเล่นที่พ่อเคยให้ เขากลับเยาะเย้ยว่ามันเป็นของเล่นของหมาซะมากกว่า สิ่งที่เธอเคยถือว่ามีค่ากลับกลายเป็นสิ่งไร้ค่าในสายตาของเขา บัดนี้ลิลลี่ต้องเผชิญกับความจริงที่เจ็บปวดว่าเธอไม่เพียงเสียพ่อไป แต่ยังถูกปฏิเสธและลดคุณค่าลงอย่างสิ้นเชิง
007
ในโรงเรียน เด็กนักเรียนลิลลี่ถูกแซดดี้และเพื่อนร่วมชั้นกล่าวหาว่าขโมยเงินกองกลาง โดยอ้างว่าเธอเก็บเงินไว้ในกระเป๋า เอเดรียนผู้เป็นพ่อพยายามให้เหตุผลว่าลิลลี่ไม่ได้ขโมย แต่ถูกเมสันผู้มีอำนาจกว่าระงับไว้ ลิลลี่รีบร้อนปกป้องตัวเอง ประกาศว่าเงินนั้นได้มาจากการเก็บขวดขายทั้งเดือน และเธอเก็บไว้เพื่อพ่อ อย่างไรก็ตาม แซดดี้และเพื่อนๆ ยังคงยืนยันว่าลิลลี่โกหกเรื่องการมีพ่อและสมควรถูกไล่ออกจากห้อง สถานการณ์ตึงเครียดถึงขีดสุดเมื่อลิลลี่หันไปขอให้พ่อช่วยยืนยันความจริง แต่พ่อกลับเฉยเมยและบอกให้เธอเพียงแค่ขอโทษ พลัดให้เธอตกอยู่ในความอับอายและถูกกล่าวหาโดยไร้ผู้ปกป้อง
008
ในเหตุการณ์เงินหาย ลิลลี่ถูกพ่อและคุณพ่อเมสันกล่าวหาว่าเป็นคนขโมย เธอยืนยันว่าเมสันโกหกและเริ่มเรื่องก่อน แต่พ่อกลับเชื่อลูกชายเลี้ยงและสั่งให้เธอขอโทษครูและเพื่อนทั้งที่รู้สึกว่าไม่ได้รับความเป็นธรรม พ่อขู่ว่าจะตีหากลิลลี่ยังเรียกเขาว่า 'พ่อเมสัน' ต่อ ภายใต้แรงกดดัน ลิลลี่ยอมขอโทษต่อหน้าโรงเรียน แต่ความอึดอัดและการเลือกข้างของพ่อทำให้เธอเริ่มตั้งคำถามถึงสถานที่ในครอบครัว และการยอมจำนนครั้งนี้อาจไม่ใช่จุดจบของเรื่องราว
009
ในการประชุมผู้ปกครองที่โรงเรียน เอเดรียน พ่อของลิลลี่ ต้องเผชิญกับข้อหาที่ว่าลูกสาวขโมยเงินกองกลางห้อง แต่ลิลลี่อ้างว่าเงินนั้นเป็นเงินสะสมจากการเก็บขวดขายเพื่อซื้อของขวัญวันเกิดให้พ่อ ระหว่างที่ครูเบนเน็ตต์พยายามไกล่เกลี่ย แม่ของเด็กนักเรียนอีกคนกลับเหยียดหยาบว่าลิลลี่เป็นเด็กคุ้ยขยะและจะทำคะแนนห้องตก มายา แม่ของลิลลี่ ประกาศว่าอีกไม่นานพวกเขาจะไม่อยู่รบกวนใครอีกแล้ว ก่อนจะพาลิลลี่ออกจากห้องไปอย่างเร่าร้อน ภายนอกห้อง เอเดรียนพยายามปลอบลิลลี่ที่กำลังเสียใจ แต่ก่อนจากกัน ลิลลี่ทิ้งคำลาที่ทำให้เขาตกตะลึงว่า "ลาก่อนตลอดกาลค่ะ... พ่อ"
010
มายาภารโรงผู้ทรหด ใช้สิบปีสู้อดออมเลี้ยงลูกสาวลิลลี่เพียงลำพัง เธอหักหลังเมื่อรู้ว่าสามี เอเดรียน เป็นมหาเศรษฐีที่ซ่อนความรักและความมั่งคั่งทั้งหมดให้กับหญิงคนก่อนและลูกชายอีกคน ความเจ็บปวดขับให้เธอตัดสินใจนำลูกจากไป ต่อมา ชะตากรรมพลิกผันเมื่อมายาค้นพบตัวตนที่แท้จริง เธอคือทายาทผู้สาบสูญของตระกูลแฮร์ริงตัน อันทรงอำนาจ การกลับมาอย่างสง่างามของเธอทำให้เอเดรียนสูญเสียทุกสิ่ง ทั้งธุรกิจ ครอบครัว และเกียรติยศ ในที่สุด เขาคุกเข่าหาเธอด้วยความอ้อนวอน แต่คำตัดสินจากลิลลี่กลับหนักแน่นและเฉียบขาด ว่าเพียงสั้นๆ ว่า 'พ่อคะ เราจบกันแล้ว' ปิดฉากความสัมพันธ์ด้วยบทสรุปที่ไม่อาจหวนคืน